Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολιτική Επικαιρότητα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολιτική Επικαιρότητα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει *


* (στίχος από ποίημα του Ναζίμ Χικμέτ)

Θα μπορούσαμε να γράψουμε σελίδες επί σελίδων για το τι συντελέστηκε και τι σηματοδοτεί το αποτέλεσμα των εκλογών της 6ης Μάη. Αυτές οι σελίδες θα γραφτούν και αν μας δικαιώσει η ιστορία, θα είναι από τις πλέον ελπιδοφόρες και αξιοποιήσιμες για την αριστερά, τους εργαζόμενους, τη νεολαία. Προς το παρόν θα αρκεστούμε σε μια πρώτη σύνοψη των σκέψεών μας.

Κλάμα ψυχής μελών του ΚΚΕ (μαρτυρία)

 
Γράφει ο Ονόμαρχος

Θα ήθελα να σας διηγηθώ ένα περιστατικό που έγινε σε εκλογικό κέντρο της Β’ Αθήνας. Είναι η ώρα που έχουν ανακοινωθεί τα
exit polls. Μπαίνοντας στο σχολείο, υπάρχει ένας μεγάλος χώρος υποδοχής όπου εκεί υπήρχε και τραπεζάκι του ΚΚΕ. Την ώρα εκείνη, εκεί βρίσκονταν 6 μέλη του ΚΚΕ (5 γυναίκες, κοπέλες και 1 άντρας) με το αυτοκόλλητο του κόμματος. Από την αίθουσα Α8 βγαίνει εκλογική αντιπρόσωπος με το καρτελάκι του ΣΥΡΙΖΑ, γνωστή στην περιοχή από τους πολλούς αγώνες της για διάφορα τοπικά και κοινωνικά θέματα, πολύ γνωστή, φίλη και συναγωνίστρια με τα μέλη του ΚΚΕ που είναι στο τραπεζάκι.

Ούτε Βενιζέλος, Ούτε Σαμαράς...

... Ήρθε η ώρα της Αριστεράς

H αλήθεια του ΣΥΡΙΖΑ, του Οδυσσέα Ιωάννου

Υπήρχαν δύο πράγματα που πίστευα πως δεν θα τα ζήσω ποτέ, και θα “έφευγα” πεινασμένος. Το πρώτο το έζησα τελικά το καλοκαίρι του 2004, στην Πορτογαλία. Να πάρει η Εθνική Ελλάδος ένα μεγάλο κύπελο στο ποδόσφαιρο. Παγκόσμιο ή ευρωπαϊκό. Άρρωστος ποδοσφαιρόφιλος, ζήλευα. Και ζήλευα, και ζήλευα. Και έλεγα πως είναι κατάρα να είσαι Έλληνας που αγαπάει το ποδόσφαιρο.

Το δεύτερο το έζησα χθες. Να βγεί ένα αριστερό κόμμα τόσο ψηλά. Και τόσο κοντά στην πρωτιά. Δεν θριαμβολογώ, θα ήμουν αφελής. Δεν αλλάζουν έτσι οι κοινωνίες, ακριβώς όπως δεν άλλαξε τίποτα στο ποδόσφαιρό μας. Αντιθέτως, μετά τον τελικό της Λισαβώνας, απαξιώθηκε όσο ποτέ πριν. Μέχρι και την Νova έκοψα για να μην βλέπω ελληνικό πρωτάθλημα.

Δεκατρείς περιφέρειες για τον ΣΥΡΙΖΑ, πρώτο κόμμα στα μεγάλα αστικά κέντρα


Πρώτο κόμμα στα μεγάλα αστικά κέντρα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και συνολικά σε 13 Περιφέρειες της χώρας αναδείχθηκε ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον από τους ρυθμιστές των πολιτικών εξελίξεων στη χώρα, που ωφελήθηκε από την κατάρρευση των ποσοστών του ΠΑΣΟΚ, αλλά και πρώτη δύναμη στην Αριστερά με μεγάλη διαφορά από το ΚΚΕ.

Κάθε μέρα Καισαριανή…

Του Γιάννη Μπαλάφα

Σήμερα από την Καισαριανή, μια πόλη με ιδιαίτερους και πολλούς συμβολισμούς στο διάβα του 20ου αιώνα βγήκε ένα διπλό μήνυμα.

 1) Ο αγώνας ενάντια στη λήθη είναι πιο επίκαιρος από ποτέ. ΟΧΙ οι νεοναζί στη Βουλή. Η ναζιστική θηριωδία δεν μπορεί και δεν πρέπει να ξεχαστεί. Τους 200 εκτελεσθέντες της Καισαριανής της 1/5/1944 δεν αρκεί να τους τιμούμε επετειακά αλλά οφείλουμε να δίνουμε καθημερινές μάχες κατά του φασισμού και της μισαλλοδοξίας.

2) Ο αγώνας των εργαζομένων και ανέργων για χειραφέτηση και κοινωνική δικαιοσύνη, την ώρα που η κοινωνία συντρίβεται από τους εγκληματικούς χειρισμούς των ΠΑΣΟΚ – ΝΔ, μπορεί να στείλει ένα μήνυμα και στο ελληνικό πολιτικό σύστημα αλλά και πανευρωπαϊκά.

Εκλογές 6ης Μάη

Η πιο σημαντική μεταπολιτευτική εκλογική μάχη

Ώρα ευθύνης για την αριστερά




        Τελικά, μετά από δυόμιση χρόνια εφαρμογής της μνημονιακής πολιτικής, δυόμιση χρόνια δημοκρατικής εκτροπής, εφαρμογής πολιτικών που ήταν σε τρομακτική αναντιστοιχία με τη λαϊκή βούληση, δυόμιση χρόνια διαδηλώσεων, έκφρασης της λαϊκής αγανάκτησης στο δρόμο από εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτών, το πολιτικό κατεστημένο αναγκάζεται να προσφύγει στη λαϊκή ετυμηγορία. Είναι δεδομένο ότι αυτές τις εκλογές το δικομματικό σύστημα όχι μόνο δεν τις ήθελε, αλλά τις φοβάται και για αυτό τις απόφευγε όλο το προηγούμενο διάστημα όπως ο διάολος το λιβάνι. Και τις φοβάται γιατί αυτή τη φορά έχουν πέσει οι μάσκες του δικομματισμού και ο ελληνικός λαός ξέρει. Ξέρει τι πρεσβεύει το «σοσιαλιστικό» ΠΑΣΟΚ, ξέρει τι πρεσβεύει η «αντιμνημονιακή» Νέα Δημοκρατία.

Ο Άκης δεν μας έκλεψε μόνο, μας κυβέρνησε


Του Κώστα Βαξεβάνη


Η σύλληψη ήταν αναμενόμενη. Εισαγγελικές Αρχές στη Γερμανία, τη Ρωσία και την Ελλάδα είχαν «ακουμπήσει» το όνομα Τσοζατζόπουλος σε δύο υποθέσεις. Στους TOR 1 και στα υποβρύχια. Στην μεν υπόθεση των υποβρυχίων, η ομάδα που είχε αναλάβει την διαδικασία είσπραξης και νομιμοποίησης των μιζών ήταν άμεσα εμπλεκόμενη με τον πρώην υπουργό Άμυνας, στη δε υπόθεση των συστημάτων TOR 1, η Offshore που εισέπραξε τις μίζες ανήκει σε συγγενή του Τσοχατζόπουλου και φαίνεται να του πουλά ακίνητα με ενδιάμεσο άλλη Offshore πάλι του συγγενή. Η ίδια offshore,πουλά και στο Βατοπέδι, αλλά αυτή είναι μια ιστορία για την οποία θα γράψουμε σύντομα.

Μνημόνιο 2: “Η επιστροφή”

Δύο χρόνα μετά την ψήφιση του πρώτου μνημονίου και με την κοινωνία να βιώνει στο έπακρο τη βαρβαρότητα της ασκούμενης πολιτικής, η συγκυβέρνηση Παπαδήμου στις 12/2 ψηφίζει ένα ακόμα μνημόνιο αρνούμενη να αλλάξει στο ελάχιστο την «καταπληκτική» συνταγή της. Το νέο μνημόνιο παρουσιάστηκε με εκβιαστικό τρόπο ως η σωτήρια λύση για να αποφευχθεί η χρεοκοπία της χώρας και εν τέλει αποδείχθηκε μία ακόμη ευθεία επίθεση στα λαϊκά στρώματα και τα χαμηλά εισοδήματα. Ξεπουλάει δημόσια αγαθά και επιχειρήσεις και επιτυγχάνει ένα καίριο πλήγμα σε εργασιακά δικαιώματα, τσακίζοντας τις συλλογικές συμβάσεις και περιορίζοντας στο ελάχιστο κάθε προσπάθεια συλλογικής διαπραγμάτευσης.

Το μνημόνιο της 12ης Φεβρουαρίου μεταξύ άλλων περιλαμβάνει:

Ο Χρυσοχοΐδης δε διάβασε το μνημόνιο

3 ώρες Σάββατο πρωί ή καθόλου

http://ecoleft.wordpress.com/

Του Κώστα Ζαχαριάδη

Απίστευτο κι όμως αληθινό! Η Λούκα Κατσέλη ομολόγησε την Δευτέρα το βράδυ στην εκπομπή ΑΝΤΡΟΠΗ του Γιάννη Πρετεντέρη ότι διάβασε το μνημόνιο τρεις ώρες το πρωί ενός Σαββάτου (για να διαβάσεις τις Κυριακάτικες εφημερίδες επαρκώς χρειάζεσαι περισσότερη ώρα). Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης μας είπε από την τηλεόραση του ΣΚΑΙ ότι δεν το διάβασε καθόλου και ότι ασχολούνταν με τα ειδικά του καθήκοντα εκείνη την περίοδο.

Δημοκρατία, το δικό μας όπλο ενάντια στο σύστημα


http://ex-euonymon.blogspot.com/ - Το blog του Εξ ευωνύμων - περιοδικό των σχημάτων της Αριστερής Ενότητας της σχολής Θετικών Επιστημών και Επιστημών υγείας -

Του Παναγιώτη Κονδύλη (AΡΕΝ Χημικού)

Μέρα με τη μέρα γίνεται ολοένα και πιο σαφές ότι βιώνουμε μια δομική κρίση του καπιταλιστικού συστήματος, τα βάρη της οποίας προσπαθεί ο αντίπαλος να μετακυλήσει στα μόνιμα υποζύγια των κυβερνήσεων – στους φοιτητές, τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους. Καταργούνται κεκτημένα αιώνων, καταργείται κάθε έννοια κοινωνικού κράτους και για να γίνει αυτό καταστρατηγείται κάθε έννοια δημοκρατικού δικαιώματος. Δεν είναι τυχαίο το ξέσπασμα σε ευρωπαϊκό επίπεδο του κινήματος real democracy – στην Ελλάδα μεταφέρθηκε ως κίνημα «άμεσης δημοκρατίας» – στο οποίο οι πολίτες μετείχαν απαιτώντας τη συμμετοχή τους στην άσκηση της εξουσίας, διαδηλώνοντας ενάντια στη λιτότητα, ενάντια στα μέτρα που παίρνονταν χωρίς αυτούς για αυτούς. Το ζήτημα, λοιπόν, του αγώνα για δημοκρατία που άνοιξαν οι ίδιοι οι ευρωπαϊκοί λαοί είναι ένα ζήτημα που ως αριστερά οφείλουμε να αναδείξουμε, καθώς η δημοκρατία είναι όχι μόνο απειλή για το σύστημα, αλλά και θεμέλιος λίθος για την οικοδόμηση της μελλοντικής κοινωνίας που εμείς οραματιζόμαστε.

Στο τέλος δεν θα μείνει όρθιος κανείς


Του Στέλιου Κούλογλου

Στην αρχή έκοψαν τις συντάξεις κι αντικατέστησαν τη 13η και 14η σύνταξη μ’ ένα μικρό επίδομα. Μερικοί είπαν ότι το μέτρο δεν ήταν σωστό, γιατί οι συνταξιούχοι πλήρωναν μια ζωή για τη σύνταξή τους. Αλλά δεν έδωσα μεγάλη σημασία, γιατί δεν είμαι συνταξιούχος.

Ύστερα έκοψαν τους μισθούς και τα επιδόματα των δημόσιων υπαλλήλων. Κάποιοι σχολίασαν ότι αυτό ήταν άδικο, γιατί μπορεί ο δημόσιος τομέας στην Ελλάδα να πάσχει πολύ και να χρειάζεται επειγόντως μεταρρύθμιση, αλλά αυτές οι οριζόντιες μειώσεις πλήττουν δικαίους και αδίκους. Αλλά δεν νoιάστηκα ιδιαίτερα, γιατί δεν είμαι δημόσιος υπάλληλος.

Ναρκωτικό είναι η πολυδιάσπαση και όχι η ενότητα της αριστεράς



του Γιώργου Πιέρρου

Με ένα φράχτη, ποντάροντας στα πιο συντηρητικά αντανακλαστικά επιθυμεί να δώσει «λύση» στο ζήτημα της μετανάστευσης ο «σοσιαλιστής» κος Παπουτσής αλλά τα σχέδια του μένουν στα χαρτιά, γιατί όσο και να επιθυμεί να ορθώσει αυτό το έκτρωμα ξενοφοβίας η λύση μπορεί να ανευρεθεί μόνο σε ευρωπαϊκή βάση, με μείζονος σημασία την συνθήκη Δουβλίνο II και την άμεση αναθεώρηση της, καθώς εξαιτίας της εγκλωβίζονται σε αποθήκες δυστυχίας όπως οι χώρα μας χιλιάδες μετανάστες που επιθυμούν να μετακινηθούν. Και βέβαια με μια άλλη θεώρηση η οποία αντιμετωπίζει τον μετανάστη σαν άνθρωπο με σεβασμό στα κατοχυρωμένα δικαιώματα του και όχι σαν εξιλαστήριο θύμα.

Αλ. Παπαρήγα: “Ναρκωτικό” του λαού η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ


Τη φοβική και παρωχημένη πρόταση του ΚΚΕ για τα ναρκωτικά επιχειρεί να μεταφέρει και… στο πολιτικό πεδίο της συζήτησης η Αλ. Παπαρήγα, η οποία, αισθανόμενη την πίεση από τις ενωτικές διεργασίες στην αριστερά, επιχειρεί να χαράξει εκ νέου διαχωριστικές γραμμές. Η γενική γραμματέας του ΚΚΕ χαρακτήρισε χθες την πρόταση του προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρα για την ενότητα των αριστερών και αντιμνημονιακών δυνάμεων ως “ψέμα – ναρκωτικό” και το ενδεχόμενο μιας κυβέρνησης της αριστεράς ως “μικρό διάλειμμα” μέχρι να επιστρέψουν το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ.

Αξιοπιστία χωρίς οικονομικό σχέδιο και δημοκρατική νομιμοποίηση;


Του ΕΥΚΛΕΙΔΗ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟΥ, Καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

Η κ.Μέρκελ φαίνεται να πιστεύει ότι το βασικό πρόβλημα της ευρωζώνης είναι η αξιοπιστία και ότι η προώθηση μιας δημοσιονομικής ένωσης αποτελεί την απάντηση. Μόνο που αυτό που καταλαβαίνει η κ. Μέρκελ ως δημοσιονομική ενοποίηση είναι εντελώς ιδιοσυγκρασιακό: οι αυστηροί διακρατικοί κανόνες, και η τήρησή τους με αυτόματες ποινές για τους παραβάτες, φτάνουν για να ξαναποκτηθεί η αξιοπιστία.

Το σχέδιο που φαίνεται να συμφωνείται στη σύνοδο βασίζεται σε αυτή την ερμηνεία για το τι σημαίνει δημοσιονομική ενοποίηση, παραμερίζοντας την επικρατούσα άποψη της οικονομικής θεωρίας (ορθόδοξη και ετερόδοξη) ότι η δημοσιονομική ενοποίηση έχει να κάνει με την αλληλεγγύη μεταξύ οικονομιών, αλλά και με μια ετοιμότητα παρέμβασης όχι μόνο όταν η δημοσιονομική πολιτική των κρατών-μελών είναι πολύ χαλαρή, αλλά και όταν δεν είναι αρκετά επεκτατική σε συνθήκες ύφεσης.

Προϋπολογισμός 2012: Όχημα δήμευσης του ελληνικού λαού

Είναι ίσως η πρώτη φορά που μεταπολεμικά οι βασικοί εκπρόσωποι του υπάρχοντος συστήματος της σήψης στην Ελλάδα συντονίζουν τόσο στενά τα βήματα τους με τα υπερεθνικά αφεντικά με βασικό στόχο την εξαθλίωση της κοινωνίας και την επιβολή του εργασιακού μεσαίωνα στη χώρα. Ο νέος προϋπολογισμός αποτελεί μέρος του γενικότερου πακέτου μέτρων της νέας δανειακής σύμβασης και του νέου πολυετούς «Μνημονίου» που πρόκειται να υπογράψει η νέα κυβέρνηση για τη διασφάλιση των συμφερόντων των τραπεζιτών και των εχόντων, σε βάρος, βέβαια, των εργαζομένων και της κοινωνίας. 

Εις το όνομα του ΛΑ.Ο.Σ., του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ.

(ή αλλιώς η Αγία Τριάς του Μνημονίου)


Το τελευταίο διάστημα οι πολιτικοί της τρικομματικής κυβέρνησης (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ) μαζί με τα ελεγχόμενα ΜΜΕ προσπαθούν απεγνωσμένα να μας πείσουν ότι με το άθροισμα δύο παταγωδών αποτυχιών, της αποτυχημένης διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας το διάστημα 2004 - 2009 και της επίσης αποτυχημένης διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, επρόκειτο επιτέλους να εφαρμοστούν πολιτικές που θα έχουν κατεύθυνση σωτήρια για τη χώρα. Ποτέ, ωστόσο, δύο συνενούμενες αποτυχίες δεν έδωσαν μια επιτυχία. Πόσο μάλλον τώρα που μαζί με το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, κυβερνητικές καρέκλες έρχονται να πάρουν και βουλευτές του ακροδεξιού ΛΑΟΣ και που σε αυτό το θέατρο του παραλόγου ένας τραπεζίτης θα παίζει το ρόλο του πρωθυπουργού.

Κανείς δεν πρέπει να τρέφει αυταπάτες για τη νέα κυβέρνηση «εθνικής συνεννόησης», η οποία αποτελώντας απλά ένα επικοινωνιακό τρικ έρχεται να συνεχίσει τις παλιές πολιτικές της Μνημονιακής κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Άλλωστε, το κλείσιμο της συμφωνίας για τη νέα δανειακή σύμβαση, γεγονός το οποίο προβλήθηκε ως η αφορμή για τη δημιουργία της νέας κυβέρνησης, αποτελεί μία ακόμη κίνηση προς αυτήν την κατεύθυνση. Η νέα δανειακή σύμβαση θα συνοδεύεται από ένα ακόμα πακέτο δυσβάσταχτων, αντιλαϊκών μέτρων που θα δεσμεύει τη χώρα για την επόμενη δεκαετία. Η λιτότητα που μέχρι τώρα προβαλλόταν ως προσωρινή επρόκειτο να γίνει μόνιμη.

“Το Πολυτεχνείο δεν ήτανε γιορτή, ήτανε εξέγερση και πάλη ταξική”

Ένα σύνθημα που συνοψίζει το νόημα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, νόημα που προσπαθούν συστηματικά να διαστρεβλώσουν οι κυβερνήσεις και τα επιχειρηματικά συμφέροντα καθώς και οι εκφραστές τους μέσα στο πανεπιστήμιο. Με βάση το παραπάνω είναι αναγκαίο να ξεκαθαρίσουμε ότι το Πολυτεχνείο:

Δεν ήταν αποτέλεσμα των ηρωικών πράξεων ορισμένων θαρραλέων ανθρώπων,
Δεν είναι μια επέτειος μουσειακού χαρακτήρα,
Δεν είναι πανηγύρι των κομματικών νεολαιών,
Δεν είναι πασαρέλα πολιτικών που έρχονται για την απόδοση στεφάνων κάτω από το άγρυπνο βλέμμα των τηλεοπτικών καμερών και
Δεν είναι άλλη μια αργία από τις τόσες πολλές που έχουμε μέσα στο έτος.