Η ευρωπαϊκή σύνοδος κορυφής της 8ης και 9ης Δεκεμβρίου 2011 σηματοδοτεί ένα επικίνδυνο σημείο καμπής για το μέλλον της Ευρώπης. Οι επικεφαλής των κρατών και οι Ευρωπαίοι ηγέτες σπρώχνουν τους λαούς σε μια χαοτική Ευρώπη, προχωρώντας σε μια συμφωνία για την προστασία της ανεξαρτησίας της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Συμφώνου Σταθερότητας, που επιβάλλει την πειθάρχηση των προϋπολογισμών των ευρωπαϊκών κρατών μέσω αυτόματων τιμωριών, την συμπερίληψη του “χρυσού κανόνα” στο θεμελιώδες νομικό πλαίσιο και τη θέσπιση του “δικαιώματος παρέμβασης” των ευρωπαϊκών θεσμών στους εθνικούς προϋπολογισμούς.
Η υπαρκτή ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική οδήγησε στην κρίση, αλλά η αυριανή Ευρώπη θα είναι ακόμη περισσότερο υποτελής στις αγορές και επιβλαβής για τους λαούς. Ενέκριναν τη δια βίου λιτότητα και στερούν από τους λαούς την κυριαρχία τους επί των προϋπολογισμών τους. Υπέγραψαν, έτσι, τη διαταγή εκτέλεσης της ανάπτυξης, της κοινωνικής προόδου, της δημοκρατίας. Απειλείται ακόμη και η ίδια η ύπαρξη της Ένωσης. Τί θα συμβεί όταν οι ισχυρότερες χώρες υπαγορεύουν στις υπόλοιπες τις μεταρρυθμίσεις που οι δεύτερες θα πρέπει να κάνουν; Θα υπάρξει αύξηση των ενδοευρωπαϊκών εντάσεων και των εθνικιστικών και σωβινιστικών αντιδράσεων που αυτές μπορούν να προκαλέσουν. Η ευρωπαϊκή ιστορία έχει ήδη αποδείξει ότι αυτή η κατάσταση μπορεί να οδηγήσει σε κρίση του πολιτισμού.
