Πανεπιστήμια: Ο εκβιασμός του… δωδεκατημόριου


Στεφανάκου Π.

Σε απροκάλυπτο εκβιασμό, προκειμένου να εφαρμοστεί “σώνει και καλά” ο νέος νόμος, προχώρησε χθες το υπουργείο Παιδείας. Ο αναπληρωτής υπουργός Κ. Αρβανιτόπουλος ανακοίνωσε στους εκπροσώπους των πρυτάνεων ότι μέχρι να προχωρήσουν οι εκλογές για τον ορισμό των Συμβουλίων Διοίκησης “θα υλοποιούν δωδεκατημόρια του προϋπολογισμού του 2011″, δηλαδή θα χρηματοδοτούνται ανά μήνα κατά το ένα δωδέκατο.

Υποχώρηση πρυτάνεων για τις εκλογές των συμβουλίων διοίκησης


Για περισσότερες από 3 ώρες συζητούσαν σήμερα οι εκπρόσωποι των πρυτάνεων με τον αναπληρωτή υπουργό Παιδείας Κ. Αρβανιτόπουλο, στο γραφείο του τελευταίου στο υπουργείο Παιδείας και όπως όλα δείχνουν επιτεύχθηκε λύση στο θέμα της εκλογής των νέων συμβουλίων διοίκησης, καθώς οι πρυτάνεις δεσμεύθηκαν για την εφαρμογή του νόμου και φαίνεται ότι θα κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για τον ορισμό των εκλογών των μελών των συμβουλίων διοίκησης των Πανεπιστημίων.

Ντέρμπαν : Πραγματική συμφωνία για την διάσωση του πλανήτη από την κλιματική αλλαγή ή απλά μια συμφωνία για το θεαθήναι;




Του Αργύρη Αργυρίου

Πριν από λίγες μέρες  τέλειωσε η  συνδιάσκεψη για την κλιματική αλλαγή που έγινε στο Ντέρμπαν την Ν. Αφρικής. Πολλές χώρες, όπως και ο Γ.Γ. του ΟΗΕ χαιρέτησαν σαν σημαντικές τις συμφωνίες που επιτεύχθηκαν. Η πρόεδρος της συνδιάσκεψης , υπουργός εξωτερικών της Νότιας Αφρικής, υπερβάλλει, δηλώνοντας «Σήμερα γράφουμε ιστορία!»

Τι ακριβώς έγινε στο Ντέρμπαν;

 
Αν και τα επίσημα πρακτικά των αποφάσεων των αποφάσεων, δεν έχουν ακόμα δοθεί στην δημοσιότητα από τα Ηνωμένα Έθνη, μπορούμε ήδη να έχουμε μια άποψη για τι ακριβώς έγινε. Μετά τις αποτυχημένες συνδιασκέψεις που προηγήθηκαν, στην Κοπεγχάγη και στο Κανκούν, αντιπρόσωποι από  190 χώρες και διεθνείς οργανισμούς συναντήθηκαν στην Νότια Αφρική, για δύο βδομάδες, με θέμα  την μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και την σωτηρία της ανθρωπότητας από την κλιματική αλλαγή.  Μετά από σκληρές, μαραθώνιες,  διαπραγματεύσεις κατάφεραν την τελευταία στιγμή να συμφωνήσουν.  Μια συμφωνία, που σκοπό έχει την παράταση για μια πενταετία της ισχύος του πρωτοκόλλου το Κυότο και την ανάπτυξη ενός «οδικού χάρτη»  με σκοπό την επίτευξη μιας νομικής συμφωνία για την μείωση των εκπομπών μέχρι το 2015 με προοπτική την εφαρμογή της από το 2020. Παράλληλα συμφώνησαν για την χρηματοδότηση του Πράσινου κλιματικού ταμείου με 100 εκατομμύρια δολάρια τον χρόνο για  βοήθεια στην μάχη κατά των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής  στις φτωχές χώρες και προσπάθειες για την αποτροπή της αποδάσωσης.

Συναυλία αλληλεγγύης στην απεργία των χαλυβουργών

Μπροστά σ' έναν τάφο

Του Μάριου Χάκκα*

         
Πήγα στον τάφο του Μαρξ. Για να φτάσω εκεί πέρασα μέσα από ένα πάρκο με δυο λιμνούλες κι είδα ένα σκιουράκι που το τράταρα σοκολάτα. Την πήρε με τα μπροστινά ποδαράκια του και την τραγάνιζε. Έπειτα προχώρησα στο νεκροταφείο. Στη φυλακή μου ήρθε ένα δέμα που είχε μέσα και μερικές σοκολάτες. Φυσικά τις μοίρασα στους φίλους μου. Όταν αργότερα μάλωσα με κάποιον συγκρατούμενο μου το χτύπησε. "Εμένα δε μου έδωσες τσικολάτο". Ήταν ένας ορεσίβιος ισοβίτης. Λίγες μέρες αργότερα έκανε δήλωση κι έφυγε. Το νεκροταφείο παλιό, εγκαταλειμμένο. Τα Εβραίικα μνήματα στο βάθος πιο παρατημένα. Το δικό του ξεχωρίζει. Ένα μεγάλο γρανιτένιο κεφάλι. Έγραψε "Το Κεφάλαιο", αγαπούσε τη γυναίκα του, και τον χαρτζιλίκωνε ο Φρειδερίκος. Το 2000 μ.Χ. θα υπάρχουν δισεκατομμύρια μοιχοί. Το 2000 "Το Κεφάλαιο" θα είναι επιτέλους σωστά μεταφρασμένο (όχι η γυροβολιά του προϊόντου), θα μπορεί κανένας να χαίρεται το νεύρο του και την ειρωνεία του. Μασάω τη σοκολάτα μου και τον κοιτάζω. Συνήθως καταθέτουν στεφάνια ή βάζουνε μπόμπες. Σφυρίζω το τραγουδάκι "Ω Κάρολ". Μου 'ρχεται να κατουρήσω. Ερημιά. Τραβιέμαι λιγάκι παράμερα και την αμολάω σε μία πατουλιά. Βγαίνει ο σκιούρος, φαίνεται πάρκο και νεκροταφείο συγκοινωνούν, και με τα μπροστινά ποδάρια μου κάνει νόημα πως τέλειωσε η σοκολάτα. "Άκουσε, ποντίκι, αν είσαι το ίδιο δε σου δίνω σοκολάτα. Αυτά τα πράγματα πρέπει να μοιράζονται σε όλους εξίσου. Όχι επειδή έχουμε μια γνωριμία να την εκμεταλλευτείς." Κάποτε μοίρασα αυτό το σπάνιο είδος στη φυλακή μόνο στους φίλους με αποτέλεσμα να κάνει ο άλλος δήλωση. Έκανα μερικές νύχτες να κοιμηθώ. Εξαιτίας μου χάθηκε ένας οπαδός του Μαρξ και τώρα που βρίσκομαι μπροστά στον τάφο του δε θέλω να μου συμβεί κάτι τέτοιο. Καλά κοιμάμαι.

Μία συζήτηση με τον Κορνήλιο Καστοριάδη


Ο Κορνήλιος Καστοριάδης γεννήθηκε το 1922 στην Κωνσταντινούπολη και υπήρξε ένας φιλόσοφος που το έργο του μέσα από την διεπιστημονικότητα και την πολυεδρικότητά του κατάφερε να είναι οικουμενικό. Η συμμετοχή του σε ποικίλες πολιτικές και φιλοσοφικές συγκρούσεις αλλά και η σύζευξη γνωστικών πεδίων όπως της φιλοσοφίας, της πολιτικής, της ψυχανάλυσης, της οικονομίας, της βιολογίας τον καθιστούν έναν από τους σημαντικότερους φιλοσόφους του 20ου αιώνα. Έφυγε από τη ζωή, σαν σήμερα, 26 Δεκεμβρίου του 1997.

Κορνήλιος Καστοριάδης: Μια πνευµατική βιογραφία

Ο Κ. Καστοριάδης µιλά για την πολιτική του στράτευση, αναλύει τη σκέψη του, µιλά για την Ελλάδα, το ’68, το µαρξισµό. Επίσης µιλούν οι Ζακ Λακαριέρ και Ντανιέλ Κον Μπεντίτ. Το έργο του Κορνήλιου Καστοριάδη, η πνευµατική του διαδρομή είναι σε όλους λίγο-πολύ γνωστή. Από το µαρξισµό ως την άρνησή του, περνώντας µέσα από τη φιλοσοφία, την ψυχανάλυση, την οικονοµία, ακόµη και από µια ορισμένη πολιτική επιστήµη, για να µην αναφερθούμε στην ενασχόλησή του µε τις θετικές επιστήµες. Αποκλήθηκε πνεύµα ανατρεπτικό, “τιτάνας του πνεύματος” κατά τον Εντγκάρ Μορέν, επιχείρησε να επεξεργαστεί νέες έννοιες για την κοινωνική και ατοµική απελευθέρωση, παίρνοντας πάντα τις προφυλάξεις του από κάθε είδους “ουτοπικά προτάγµατα”… Από την «Αυγή», 4/1/1998