Απόφαση Γενικής Συνέλευσης Τμήματος Χημείας του ΕΚΠΑ σχετικά με το Σχέδιο Νόμου για την Ανώτατη Παιδεία

Το Τμήμα Χημείας του ΕΚΠΑ στην Γενική Συνέλευση της 19ης Ιουλίου 2010 συζήτησε διεξοδικά το Σχέδιο Νόμου για την Ανώτατη Παιδεία και κατέληξε στις ακόλουθες διαπιστώσεις και απόψεις:

Εκφράζει την έντονη δυσαρέσκειά του για τη γενικευμένη απαξίωση που αποπνέει το προτεινόμενο νομοσχέδιο και την «ενοχοποίηση» που επιχειρεί στα πρόσωπα των ανθρώπων που εργάζονται και δημιουργούν στον ακαδημαϊκό  χώρο. Το Τμήμα πιστεύει ότι έχει να επιδείξει ικανοποιητική άνοδο τόσο σε ερευνητικό, όσο και σε εκπαιδευτικό επίπεδο, που επιτεύχθηκε με τη συντονισμένη προσπάθεια των μελών ΔΕΠ, παρά τις δυσχερείς συνθήκες που κυριαρχούσαν, ιδιαίτερα το τελευταίο χρονικό διάστημα.

Εκφράζει την έντονη ανησυχία του για το προτεινόμενο νέο  πρότυπο διοίκησης, το οποίο, συγκροτούμενο από ετερόκλητα μέλη και μάλιστα κατά ένα μεγάλο ποσοστό εκτός της πανεπιστημιακής κοινότητας, προοιωνίζει αδιαφάνεια στη λειτουργία και τον τρόπο χρηματοδότησης των ιδρυμάτων.

Θεωρεί ότι η βελτίωση του ακαδημαϊκού επιπέδου και η ανταγωνιστικότητα του Τμήματος Χημείας σε διεθνές επίπεδο συνδέεται άρρηκτα με την ανάλογη υποδομή, την απαιτούμενη χρηματοδότηση και την απρόσκοπτη ανανέωση του προσωπικού και φυσικά δεν εξασφαλίζεται με την αλλαγή του τρόπου κρίσης των υπηρετούντων μελών ΔΕΠ, αλλαγή που ήδη έχουν υποστεί πάμπολλες φορές.

Πιστεύει, ότι χρέος τόσο της Πολιτείας όσο και όλων των παραγόντων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, είναι η προάσπιση και η διασφάλιση του δημόσιου χαρακτήρα της, η εξασφάλιση δωρεάν παρεχόμενης εκπαίδευσης που να οδηγεί σε ενιαία, ισχυρά και κατοχυρωμένα πτυχία υψηλού επιπέδου, καθώς και η διατήρηση του Πανεπιστημιακού Ασύλου ως ιστορικού κεκτημένου των αγώνων της ακαδημαϊκής κοινότητας. Οι ρυθμίσεις του νέου νόμου δημιουργούν τις προϋποθέσεις μελλοντικής ανατροπής αυτών των δεδομένων.

Θεωρεί, τέλος, ότι η επίσπευση της ψήφισης του συγκεκριμένου νομοσχεδίου, στο οποίο θίγονται, επίσης, πολύ σοβαρά φοιτητικά θέματα χωρίς να προηγηθεί οποιαδήποτε σχετική διαβούλευση (ανώτατο όριο φοίτησης, συγγράμματα, δεoντολογικές-πειθαρχικές επιτροπές), με εκφρασμένους τους έντονους προβληματισμούς της συντριπτικής πλειοψηφίας της ακαδημαϊκής κοινότητας και με διάχυτη την αναταραχή που επικρατεί στην κοινωνία, θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε ποικίλες κινητοποιήσεις, κατά τη νέα ακαδημαϊκή χρονιά.

Χημικοί περί... χημικών


        Το Μάρτιο του 2010 με τον σχεδόν εξ επαφής ψεκασμό του 88χρονου Μανώλη Γλέζου και την εισαγωγή του στο νοσοκομείο έγινε έκδηλο το επικίνδυνο και προβληματικό της χρήσης των δακρυγόνων ουσιών. Ωστόσο, ενάμιση χρόνο μετά το περιστατικό και παρά τις εγγυήσεις των υπευθύνων για αντικατάστασή τους με ηπιότερα μέσα καταστολής, τα παραδείγματα παράλογης χρήσης χημικών ουσιών παραμένουν πολλά - ενδεικτικά μπορεί να αναφερθεί η εκτεταμένη χρήση τους τόσο στη φετινή πορεία του Πολυτεχνείου όσο και στην πορεία για τη μνήμη του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Η  αστυνομία, λοιπόν, συνεχίζει να χρησιμοποιεί ως πανάκεια τη ρίψη δακρυγόνων για την αντιμετώπιση και τη διάλυση των πορειών, των κατ’ αυτήν μαζικών «οχλοκρατικών συναθροίσεων». Οι μονάδες αποκατάστασης της τάξης ψεκάζουν με σκοπό να «εξολοθρεύσουν» τους συγκεντρωμένους, ενώ το σκηνικό θυμίζει διαφήμιση… κατσαριδοκτόνου· όταν ο «στόχος» βρεθεί σε «απόσταση βολής», ο χειριστής πιέζει τη σκανδάλη και τον περιλούζει με τη δακρυγόνο ουσία.