Η άλλη πλευρά των γηπέδων


http://ecoleft.wordpress.com/



 Απ’ αυτά που δεν δείχνει η τηλεόραση: “Μην ψάχνεις για εχθρούς σε άλλα σωματεία, έλα να παλέψουμε για άλλη κοινωνία”. Πανό των οργανωμένων του Εργοτέλη “Alternatives 11″ (από το gazetta.gr).

Το βίντεο που πρέπει να βλέπουμε κάθε μέρα



Απόσπασμα από την κλασική ταινία του Charlie Chaplin «The Great Dictator» - «Ο μεγάλος δικτάτορας». Ο ήρωας που υποδύεται στην ταινία ο Τσάπλιν μοιάζει με τον Χίτλερ και παίρνει τη θέση του. Τότε ακούγεται μπροστά στο κοινό αυτή η ιστορική για τον κινηματογράφο ομιλία.

Ανοιχτή συνέλευση εργαζομένων - φοιτητών ΣΘΕ

Δημοκρατία, το δικό μας όπλο ενάντια στο σύστημα


http://ex-euonymon.blogspot.com/ - Το blog του Εξ ευωνύμων - περιοδικό των σχημάτων της Αριστερής Ενότητας της σχολής Θετικών Επιστημών και Επιστημών υγείας -

Του Παναγιώτη Κονδύλη (AΡΕΝ Χημικού)

Μέρα με τη μέρα γίνεται ολοένα και πιο σαφές ότι βιώνουμε μια δομική κρίση του καπιταλιστικού συστήματος, τα βάρη της οποίας προσπαθεί ο αντίπαλος να μετακυλήσει στα μόνιμα υποζύγια των κυβερνήσεων – στους φοιτητές, τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους. Καταργούνται κεκτημένα αιώνων, καταργείται κάθε έννοια κοινωνικού κράτους και για να γίνει αυτό καταστρατηγείται κάθε έννοια δημοκρατικού δικαιώματος. Δεν είναι τυχαίο το ξέσπασμα σε ευρωπαϊκό επίπεδο του κινήματος real democracy – στην Ελλάδα μεταφέρθηκε ως κίνημα «άμεσης δημοκρατίας» – στο οποίο οι πολίτες μετείχαν απαιτώντας τη συμμετοχή τους στην άσκηση της εξουσίας, διαδηλώνοντας ενάντια στη λιτότητα, ενάντια στα μέτρα που παίρνονταν χωρίς αυτούς για αυτούς. Το ζήτημα, λοιπόν, του αγώνα για δημοκρατία που άνοιξαν οι ίδιοι οι ευρωπαϊκοί λαοί είναι ένα ζήτημα που ως αριστερά οφείλουμε να αναδείξουμε, καθώς η δημοκρατία είναι όχι μόνο απειλή για το σύστημα, αλλά και θεμέλιος λίθος για την οικοδόμηση της μελλοντικής κοινωνίας που εμείς οραματιζόμαστε.

Στις 3 Φεβρουαρίου συζητείται στο ΣτΕ ο νόμος πλαίσιο για τα ΑΕΙ



Στις 3 Φεβρουαρίου 2012 θα κριθεί στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας ο νόμος-πλαίσιο της υπουργού Παιδείας, Άννας Διαμαντοπούλου.

Ειδικότερα, ο πρόεδρος του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου, Παναγιώτης Πικραμένος, όρισε την 3η Φεβρουαρίου 2012 ως ημερομηνία συζήτησης των προσφυγών των 24 Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων και των πρυτανικών αρχών κατά των υπουργικών αποφάσεων που αφορούν στην ταξινομική ψήφο και στις διαδικασίες εκλογής συμβουλίων διοίκησης στα Πανεπιστήμια, όπως και κατά του πρόσφατου Ν. 4009/2011.

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΚΟΛΟΥ ΣΤΟ ΠΑΝΤΕΙΟ!

Σήμερα το πρωί, πρωτοβουλία αποτελούμενη από καθηγητές του Παντείου (Συσπείρωση Πανεπιστημιακών), διοικητικούς υπαλλήλους (Ανεξάρτητη Ενωτική Πρωτοβουλία), φοιτητές (Αριστερή Ενότητα) και μεταπτυχιακούς (Manifesto – Αυτόνομη Κίνηση Μεταπτυχιακών) προχώρησε σε κατάληψη του Τμήματος Προσωπικού του Παντείου προκειμένου να μπλοκαριστεί η διαδικασία υποβολής υποψηφιοτήτων για το Συμβούλιο Διοίκησης, τη νέα δομή που προετοιμάζεται από την Άννα Διαμαντοπούλου για να αναλάβει τη διοίκηση του πανεπιστημίου με την εμπλοκή σε αυτήν των επιχειρηματιών και των φίλων της κυβέρνησης. Υπερασπιζόμαστε το Σύνταγμα και την αυτονομία των πανεπιστημίων απέναντι στις αυθαιρεσίες και τις παρανομίες της κυβέρνησης. Υπερασπιζόμαστε το μέλλον των μελών του, το μέλλον όλων μας.

«Την άνοιξη αν δεν τη βρεις πρέπει να την φέρεις»

Το 2012 βρίσκει την κοινωνία μας σε έναν μακρύ Χειμώνα. Εδώ και τουλάχιστον δύο χρόνια η πρωτόγνωρη επίθεση που εξαπολύεται εναντίον κεκτημένων και δικαιωμάτων, έχει δημιουργήσει πρωτοφανείς συνθήκες εξαθλίωσης και απόγνωσης για τους εργαζόμενους και τη νεολαία, οδηγώντας παράλληλα με μαθηματική ακρίβεια στην πλήρη κοινωνική διάλυση και το οικονομικό αδιέξοδο. Μετά από δύο χρόνια άσκησης αυτής της αντιλαϊκής πολιτικής, από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και με συνεχιστή την κυβέρνηση Παπαδήμου, τα πράγματα σήμερα είναι παραπάνω από ξεκάθαρα. Το αστικό μπλοκ εξουσίας παλεύει για να ρίξει όλα τα βάρη της κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων προκειμένου να διαφυλάξει, αν όχι να αυξήσει, τα κέρδη επιχειρήσεων και τραπεζών. Στην κατεύθυνση αυτή δίνει τη μάχη για την πλήρη αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων, ενώ παράλληλα ξεπουλάει δημόσια αγαθά, βγάζει στο σφυρί τον δημόσιο πλούτο και μετατρέπει κάθε πτυχή της κοινωνικής ζωής σε νέο πεδίο κερδοφορίας για τις αγορές.